Kazania

Rodzina, Szkoła. Kościół

Wdzięczność jest pamięcią serca

Pożegnanie ze szkołami z parafii 21 czerwca 2020 r.

Szkoły i Przedszkola parafii Najświętszego Zbawiciela zebrały się dziś w świątyni, by na zakończenie tego wyjątkowego roku szkolnego dziękować Bogu za to, że dzięki roztropności władz i nauczycieli, pandemia nie dotknęła naszych szkół i parafii. Trudny to był czas, bo dzieci tęskniły za sobą i Szkołą, Kościół w wielkich rygorach realizował swoje posłannictwo, a nauczyciele mieli ogromne obciążenie prowadząc zajęcia szkolne on-leine. Przetrwaliśmy tę próbę i dziś jesteśmy razem, by dziękować Bogu i sobie nawzajem, bo wdzięczność jest pamięcią serca… i to serce sobie i Bogu dziś ofiarujemy.

W tym trudnym czasie pandemii sprawdził się często przeze mnie podejmowany schemat kształcenia i wychowania młodego pokolenia w tzw. złotym trójkącie wychowawczym : Rodzina, Szkoła, Kościół. W kształceniu i wychowywaniu naszej młodzieży te ważne instytucje muszą ze sobą współpracować. Nie mogą one występować przeciw sobie, jak to przypomniał nam Jan Paweł II na Zaspie w Gdańsku: A więc nigdy: jeden przeciw drugiemu. Jedni przeciw drugim. I nigdy brzemię dźwigane przez człowieka samotnie. Bez pomocy drugich. Nie może być walka silniejsza od solidarności”.  Skutki walki tych 3 instytucji pamiętamy z czasów komunistycznych, gdy dzieci i młodzież wywożono w Boże Ciało na wycieczki, a rodzicom, którzy chrzcili swoje dzieci, groziło zwolnienie z pracy. Dziś na szczęście to już historia.

Wychowania i kształcenia młodych ludzi, gdy zgodnie współpracują ze sobą Rodzina, Szkoła i Kościół, przynosi wspaniałe owoce. Ten złoty trójkąt wychowawczy stał się gwarantem przetrwania narodu w najtrudniejszych momentach jego historii, Sprawdza się i dziś, gdy największą nasza troską jest mądre kształtowanie postaw młodych ludzi. Wiemy bowiem, że „takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie”. /Jan Zamojski/

Ostatnie lata w szkolnictwie nie były łatwe. Zeszłoroczny wiosenny strajk nauczycieli przyniósł wiele rozterek dla uczniów i dla nauczycieli. Środowiska nauczycielskie poróżniły się i w wielu przypadkach rozbiły spójność grona pedagogicznego. Dziś dziękuję katechetom, że w tych trudnych dniach strajków uratowali matury i egzaminy ośmioklasistów. Na szczęście mamy to już za sobą… A ja byłem dwa razy dumny z włocławskich szkół w zeszłym roku:

  • Gdy nie podjęli kolejnego strajku we wrześniu ub. r. , pamiętając, że praw swoich należy dochodzić, ale nie kosztem uczniów.
  • Gdy włocławscy dyrektorzy i grona pedagogiczne nie wpuściły do szkół tzw. edukatorów seksualnych, bo te sprawy należą do rodziców, nauczycieli wychowania w rodzinie i katechetów.

Cieszę się, że odchodząc z tej parafii, gdzie 32 lata starałem się realizować, mimo trudności, ten złoty trójkąt wychowawczy, dziś mogę spokojnie i z dumą patrzeć na zgromadzone tutaj przedstawicielstwa naszych szkół i razem Bogu dziękować, że tyle pokoleń wyszło z naszych szkół i naszej świątyni ukształtowanych mądrze i bezpiecznie. Wspominam tu wszystkich dyrektorów i nauczycieli – wspaniałych ludzi. Wielu z nich jest już u najlepszego Nauczyciela, Jezusa Chrystusa w niebie. Wielu cieszy się jeszcze owocami swojej pracy i realizuje swoje piękne powołanie i misję, bo jak pisał Dostojewski: „Przebywanie z dziećmi leczy duszę”.

W tak doborowym towarzystwie kończę też swoją posługę duszpasterską po 52 latach kapłaństwa i 32 latach proboszczowania w tej parafii. Jak wielu z was wie, odejście na emeryturę nie jest proste, bo kojarzy się ze starością, a to nie jest łatwy odcinek życia. Mam jednak świadomość, że z upływem lat życie nie staje się łatwiejsze, ale może się stać pełniejsze i piękniejsze. Modlę się też za siebie i innych odchodzących na emeryturę słowami takiej modlitwy:

„Panie, naucz mnie starzeć się:

Przekonaj mnie, że wspólnota nie wyrządza mi krzywdy,

jeżeli wyznacza innych na moje stanowisko.

Usuń ode mnie dumę nabytego doświadczenia i poczucie o mojej niezbędności…

Oby moje odejście z pola działania było proste i naturalne, jak zachód słońca.

Panie, naucz mnie starzeć się tak.”

Tyle chciałem powiedzieć, Kochani, na Zakończenie Roku Szkolnego i na zamknięcie mojej współpracy ze Szkołami, pamiętając, że wdzięczność jest pamięcią serca.

Kategoria: